NOV. 25, 2019

Gepassioneerd en óók ‘kwetsbaar’

Vandaag in De Hoop te Diemen. Een iets andere Fréderique Chopin dan menigeen wellicht gewend is: een sonate voor cello en piano (op. 65), waarbij de cello het meer dromerige en beschouwelijke vertolkt en de piano het hartstochtelijke. Klavierleeuwin Sofia Vasheruk deed dat indrukwekkend gepassioneerd, terwijl Hanneke Rouw met het meer ingetogen geluid van haar cello een gevoelige, ‘kwetsbare’ tegenstem liet horen. En waar bij Chopin de piano (de vleugel) toch leidend blijft is dat bij het melancholieke Kol Nidrei van Max Bruch eerder omgekeerd. De inspiratie voor dit stuk (op. 47) ontleende Bruch aan het joodse Kol Nidrei (alle geloften) gebed. Ondersteund door het wat meer ingehouden pianospel snijdt de cello hier door je ziel, treurend en troostend tegelijk en haast nog kwetsbaarder dan in de sonate van Chopin. Na de pauze volgde andere romantiek: de cellosonate nr 1 (op. 38) van Johannes Brahms, een prachtig muzikaal gedicht. Een ingetogen, gevoelige maar toch ook heel expressieve compositie en in de vertolking waren de cello en de piano aan elkaar gewaagd.
Gehoord: Hanneke Rouw, cello en Sofia Vasheruk, piano

In: Schuilkerk De Hoop te Diemen, d.d. 24 november 2019

Recensie: Jaap Haag